شمارهٔ ۱۰۴
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
از بسکه همیکنم بشب ناله و آه
بر چرخ سیاهشد ز آهم رخ ماه
این خود چه دلست که برمنش رحمت نیست
من بنده آن دلم زهی سنگ سیاه
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş