شمارهٔ ۱۶۵
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
زهی بیوفا خود نگویی کجایی
اگر هرگزم خود نبینی نیایی
ندانستم از تو من این زود سیری
نبردم گمان بر تو این بیوفایی
اگر چند ترکان همه تنگ چشمند
نگویی بدین تنگ چشمی چرایی
چه شیرین غلامی چه شایسته ترکی
چه زیبا نگاری چه خوش دلربایی
به شیرین لبت تازد ار آن سیه زلف
چه ترکی که با هندویی برنیایی
دل و جان به یک بوسه از من خریده ست
تو بازار دیدی بدین ناروایی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş