شمارهٔ ۱۷
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
یک بار که لعل او سخن گفت
بنگر که چه نغز و دلشکن گفت
هر سرد که دشمنی نگوید
امروز بدوستی بمن گفت
صد بار دروغ کرد وعده
وانگاه مرا دروغ زن گفت
من این نه ازو شنیده ام کاین
آن نرگس مست تیغ زن گفت
نی نی که هر آنچه گفت با من
حقا که بجای خویشتن گفت
گر خود همه کفر گفت دلبر
آخر نه بدان لب و دهن گفت
گشتست فراخ تنگ شکر
تا شکر تنگ او سخن گفت
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş