شمارهٔ ۴

ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
جانا نظری فرما کز جان رمقی مانده ست واکنون غم کارم خور کآخر نسقی مانده ست از شرم رخ چون مه وآن عارض گلرنگت مه در کلفی رفته گل در عرقی مانده ست کردی به دلم دعوی وآن نیز فدا کردم زین بیش سخن باشد بر بنده حقی مانده ست بی روی دلاویزت در هجر غم انگیزت دل را اثری خود نیست جان را رمقی مانده ست گر سیم و زرم کم شد از من ز چه برگشتی در هجر توام پر در زرین طبقی مانده ست روزی دو سه نیک و بد درد سر ما می کش کز دفتر عمر ما خود یک ورقی مانده ست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.