شمارهٔ ۷۷
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
تو گر سرد چندین بگویی نشاید
ور آزار دلها بجویی نشاید
بران کو کهین دوستدار تو باشد
بهر دم بپایی بپویی نشاید
گهی دوستی گاه دشمن ندانی
که این ده دلی و دورویی نشاید
ز تو این جفا بر دل عاشق تو
اگر خود همه جان اویی نشاید
چه سنگین دلی کز چنین گونه مارا
جگر میخوری و نگویی نشاید
تو ایدل از و خون بخون چند شویی
اگر دست از وی بشویی نشاید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş