شمارهٔ ۵ - کمال الدین محمود

ج جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی
0 Altın Yaprak
دوستی دی سخنی خوش میگفت دوستی کو بسخن استادست که کمال الدین محمود الحق پسری سخت کریم ورادست در وی انصاف بسی معنی هاست که خدا در دگران ننهادست چیست آخر سبب حرمانش که ازین قوم بدستش بادست در وی و سیرت او عیبی نیست یا بر او خود ز فلک بیدادست گفتم ای خواجه خبر نیست ترا کاین خلل خود ز کجا افتادست اندر آن شخص دو عیبست بزرگ هنری دارد و مردم زادست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.