شمارهٔ ۲۷ - موی سپید
ج جمالالدین عبدالرزاق اصفهانی
0
Altın Yaprak
موی سپید چیست ندانی زبان مرگ
زیرا که هر که دید ز خود ناامید شد
دی از زبان حال همیگفت با دلم
چیزی که جان ز ترس چو از باد بید شد
گفتا که برگ مرگ بساز ارنخفته ای
تا چند گویمت که زبانم سفید شد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş