شمارهٔ ۶۹۰

ج جامی
0 Altın Yaprak
من که با یاد رخت آن آستان مسکن کنم کی به عمر خویشتن یاد گل و گلشن کنم دیده روشن می شود از صورت زیبای تو ور کسی انکار این معنی کند روشن کنم غمزه شوخت به خونریزم کشد تیغ جفا با خیالت نیم شب گر دست در گردن کنم بس که لاف بندگی زد سرو پیش قامتت راستی هر جا رسم آزادی سوسن کنم آنچه زاهد می کند در خانقه شام و صباح والله از میخانه ام رانند اگر آن من کنم جان چه آرم پیش گنجشکی که از بامش پرد مرغ شاخ سدره را چون دانه از ارزن کنم صحبت یار و اوان عیش و ایام بهار از خرد نبود که اکنون ترک می خوردن کنم کی برد همسایه را جامی شبان تیره خواب بس که از داغ جدایی ناله و شیون کنم

Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.