شمارهٔ ۶۹۶
ج جامی
0
Altın Yaprak
گر همی باشم به کنج خانه شیدا می شوم
ور همی آیم میان خلق رسوا می شوم
ای خوش آن دم کو چو طفلان می زند سنگ جفا
ناگه ار جایی من دیوانه پیدا می شوم
لطف پنهانی و ناز آشکارم می کشد
تا بدین حد نی خراب شکل زیبا می شوم
باغبانا بهر گل چیدن مجو آزار من
چون درین بستان من از بهر تماشا می شوم
گفت روزی خواهمت کشتن به دست خود کنون
مهلت از حد شد برش بهر تقاضا می شوم
روزها با این و آن هرگونه باشد بگذرد
وای جان من در آن شب ها که تنها می شوم
جامیا روی خلاصی چون بود چون درد عشق
می رود پیش از من بیچاره هرجا می شوم
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş