شمارهٔ ۹۰۲
ج جامی
0
Altın Yaprak
ای سرو راستین که کله کج نهاده ای
دی تازه گل که پرده ز عارض گشاده ای
از جنس آب و خاک نیی از چه گوهری
وز نوع جن و انس نیی وز که زاده ای
نازک تری ز برگ سمن ورنه گفتمی
بر شکل سرو ریخته از سیم ساده ای
وصف تو را چنانکه تویی چون کنم خیال
کز هرچه در خیال من آید زیاده ای
رفت آن سوار و صبر و خرد در رکاب او
ای اشک خون گرفته تو چون ایستاده ای
خود را میان راه فکندم به خشم گفت
یک سو نشین چه در ره مردم فتاده ای
برخاستم که دست زنم در عنانش گفت
زین سان چرا عنان دل از دست داده ای
سر بر نشان پاش نهادم به عشوه گفت
جامی برو چه در پی من سر نهاده ای
Kamu malı: şairin ölümünün üzerinden 70 yıldan fazla geçti.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş