Gotas de ajenjo/CXXVII

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
En la alta cumbre se abrillanta el hielo; surge del bosque inmensa algarabía. Vas a nacer, ¡oh, Sol! –volcán del cielo–. Ya despuntas, Aurora, –flor del día–. Mas, ¡ay! ¿a qué venís? Por qué ese empeño de acariciar mis ojos fatigados? ¡No sacudáis las alas de mi sueño! ¡No despeguéis mis párpados cerrados! Si de mostrarme habéis solo miserias, con vuestra ardiente luz fascinadora, la sangre calcinad de mis arterias… mas no me despertéis, ¡oh, Sol! ¡Oh, Aurora!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.