Gotas de ajenjo/CXXVIII

J Julio Flórez
0 Altın Yaprak
Ya no entonan los pardos ruiseñores, en las selvas, sus cántigas sencillas; marchitáronse ya todas las flores, y están todas las hojas amarillas. Ven, junta tu cabeza a mi cabeza, y déjame llorar... huyó el estío con su calor, se va con su tristeza el otoño... ya sopla un viento frío!

Metnin kaynağı: Kamu malı arşiv

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.