Akşamüstleri
K
Kaan İnce
0
Altın Yaprak
Avuçlarım öyle boş ki
Küçücük koynuna sığınıyorum sancıyla
Savrulmuşken yüreğimin dümeni
Bir parça mavilik uğruna
Ne vakte kadar beklerdi
Bir insan üzünçlü gülünü
Susuz bırakıp gözbebeklerini
Apaçık görmüştü oysa
Olan biten her şeyi
Akşamüstleri
Akşamüstleri
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş