Kurtlar Sofrası

Kurtlar sofrası: neyim varsa hepsi, hudutlarım, idealim, hayalim, umutlarım. İştahlar son dorukta: umut güneşi bitkin beklerken umutla son ufukta acılarda kıvranır doruklarım. Kurtlar sofrasında nevalenin, gaddarların her çeşidi hey gidi adalet hey! ne sanığı var!? ne şahidi!? Gün gibi açıkken olup bitenler muhbirler başka iş başka uğraşlarda mevzide bekler. Hissizlik, umarsızlıklarla neşrolur bültenler. Ayyuka yükselir sarhoş gülüşler. Ah! hükümlü hayaller! Ah! prangalı düşler! Bekleyin, hep bekleyin hakikatin kök saldığı zamanları, kökleri sancılı, dalları hastalıklı limanlarda, gelmeyecek yolcusunu bıkmadan bekleyen limanlar misali. Olmak için azade bekleyin hep bekleyin! oysa hükmünü verdi çoktan birkaç demokratik(!?) asilzade her nefes, her adımda işlemediği suçlardan sorgulanırken, verirken masumlar işkencelerde ifade. Beylerin beyefendilerin yaldızlı bohem kadehlerinde sevdalar edilirken bade Yeryüzü, yerin altı, gökyüzü, göğün altı, her taraf kurtlar sofrası. Gömüldüğümüz ölüm sessizliğinde müzmin suçlu sessizken bizler Suçsuz, işleyen her türlü haltı. Bir yerlerde!? En hoş nağmeler mest ederken birilerini bir yerlerde, evet bir yerlerde dizginlerde inlerken esaretten ağlatırken üzengiler!? Kendinden geçmiş gözlerde en cesur reveranslarıyla en şuh görüntüleriyle en büyüleyici danslarıyla dönerken çengiler mest ederek ekabirleri!? Ekabirlerin aklına gelmez gelir mi hiç kabirleri ? Onlar için varsa yoksa nutukları, hiçbir şey anlatmayan, karmaşık tabirleri. Ne zaman, ne için, kime geleceği belli olmayan cebirleri? Toprak şaşkın, ya topraktakiler!? sürekli kan kusanlar söylemek isteseler de susanlar!? Gerçekleri zorunlu söyleyemeyenler, ve çok sevenler kürkü, kürkümü, benden çok sevenler!? Keşke bu denli sevmeselerdi! Ah, ne yapıp ne etmişler yeni kürk yapmak için mülkümü? Kürküm, mülküm, ülküm neyim varsa şimdi kurtlar sofrasında çilingir sofrası. Bu sofranın perişan durumu ya sonrası !? ya sonrası !?