Senin Yüzünden

Senin yüzünden… terk edersem bu diyarı… geri gelmezsem; senin yüzünden, yüreğimdeki sızılar, döktüğüm gözyaşları. İçimde sönmeyen yangın saklandığım sır olduğum; her şeye, herkese kırgın ve sürekli dalgın… senin yüzünden yapmışsa sevdâ canımda salgın. Söylemişsem hüzünlü şarkılar ve yazmışsam hasret şiirleri senin yüzünden suçlu değil birileri. Dile düştüğüm tanınamaz hâle düştüğüm senin yüzünden kul olduğum, köle düştüğüm. Değişmez hayat rotamı, değiştirmem; tepeden tırnağa giyimimi, kuşamımı yürüyüşümü, gülüşümü, düşünüşümü yeniden şekillendirmem; ve terk etmem bütün güzel alışkanlıkları… senin yüzünden; yapmaya başlamam, yapmayı hiç düşünmediğim yanlışları. Nefret etmişsem sevdiklerimden, sevmeye başlamışsam nefret ettiklerimi kimsiz, kimsesiz kalmışsam, senin yüzünden çekiyorum bütün çektiklerimi. Bir çırpıda unutmam, silip atmam gerekirse, geçmiş unutulmaz ânları, senin yüzünden; binlerce kez tepelemem, ayaklarımı kanatan, içimi acıtan, ayrılığa götüren kahırlı yolları. meğer ne kadar yanlış tanımışım ve ne kadar hatâ etmişim sana inanmakta, hakkında ne denli yanılmışım, zorlansam da kabullenmekte ve anlamakta, eğer yüksünüyorsam canı taşımakta… bil ki sensin tek sebebi ve senin yüzünden ölmekte… yaşamakta…