Yelkeni Kırık Bir Gemi

Suçlu benim! Nasıl da çekmiştim oysa Nefs-i müdafaanı sineme. Suçlu bendim diyemedim. Bir kefesi kırıktı terazinin Belki de bu yüzden sevemedim… Dokuz dönümlük bir tarlaydı bu sevda Yüreğim ise ortasında bir kuyu Taşlar dolardı da içine Suskun olduğumu bilmezdi yağmur Her gelen taş atardı sinsice kah başıma kah sineme Vurdular gülüm bana! kader mi desem ne desem bak bıraktığım kıl kadar inceldi ensem İtirafım affa uğramadı Yapmacık oyunlarım dilimde tutuklu kaldı Biliyor musun? Masum gözlerinde beni yorduğun kadar Hiçbir şey beni böylesine yormadı Dün uzak seraplarındaydım Doğruları yakalamak uğruna Düşürürdüm kumlara aciz bedenimi Sana bıraktığım ne ki? yelkeni kırık bir gemi… ne zaman sana dönsem Dönemeçlerde kalırdı dümeni…