Aşk Denklemi

Mühürlediğim yerden açıyorum suskunluğumu... Dudağımda suskunluğumun bir izi...Yüzümün bir yarısı suskunluğum kadar karanlık. Çatlak duvarlardan içeriye sızan ölüm sesleri... Bir hasta iniltisinde sıkışıp kalan zaman... İçimde; kargaşa gerilim yüklü ağrılar... Kesilmiyor içimdeki "Sen" gürültüleri... Birbiri ardına kavuşamayan özlemler biriktirdim ceplerime. Soğuk duvarlar gibi kurunefessiz... Her birinin tek ilhamı "Sen"... İçimdeki cinnete yenik düşüp; aşk yüklü fırtnamda yelkeni "Sen" olan gemiyi martı eşliğinde batırdım. Bir cinayete kurban giden sen değil senden yana kopan fırtınalarım oldu. Umutlarım gece nöbetini umutsuzluğuma devretti çoktan. Vuslat karanlığı içimden yana; suskun! Sen bilmezsin oysa! Susmak; konuşmaktan yana daha çok can yakar. Kulaklarını tırmalar derin sessizlik.İçinde patlatırsın çığlıklarını; duyan olmaz. Önce içinden başlarsın ölmeye... Her aşkkendi acısını kendi demler. Acı; ne kadar şiddetli olursa içinde yok olur zamansız... Sevdalı yanım uzak dur! Pusunu onsuzluktan yana kur!... Yoksa bir intihar daha yaşanacak gözlerimde... Tavandan sızan beş parasız bir geçmişin acıları üzerime damlar. Hücremdeki karanlıkta bir çığlık daha duyulur mu bu sessizlikte? Yorgun bedenim kalabalık nefeslerde... Damarlarımdan akan usul usul hiçsizlik! Ne söylesem küfür gibi anlamsız! Konuşmayı unutan dilimle sana varmak aptallık.. Sen; iki tarafı bir bilinmeyenli acı ben yüreğinde benliğimi kanatan şizofrenik bir acı... Bu aşkın denklemi çözülmez be sevgili... Her kayboluşumuz bir eşitsizlik her varoluşumuz bir yok oluş oysaki... Ben; varlığını "hiçsizliğimle" çarptım. Hiçsizliğim sıfırken beni on kat kanattın... Şimdi söyle ; bu aşk denkleminde : "Cümlelerine sığdıracak kadar bir Özne'lik yerim" yokmu? Bu yüzdendir ki bakış açımı değiştirdim. Artık hayata "Senli" taraflardan bakmıyorum... Nefretimbaş harfini sana satar. İçinde ben uyaksız kalırım. Bir yüklem alırsın gözlerimden ben Haliç'e kendimi ; "Özne"siz asarım!...