شمارهٔ ۱۷۴ - ایضا له
ک کمال‌الدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
مکن ملامت من گر به خدمت خواجه
مرا زیادتی اکنون ترددی نرود
ضرورت از پی قوتی ببایدم رفتن
مرا ز بخشش او چون تعهدی نرود
تعهد ار نبود کومباش سهلست این
ز من برای تعهد تقاعدی نرود
و لیک محض خری باشد آمدن جایی
که گر نیایی هرگز تفقدی نرود
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş