شمارهٔ ۱۷۴
ق قاسم انوار
0
Altın Yaprak
میان مجلس رندان حدیث فردا نیست
بیار باده که حال زمانه پیدا نیست
مگر بمجلس ما محتسب نیاز آرد
که ناز را نخرند از کسی که زیبا نیست
دگر ز عقل حکایت بعاشقان منویس
برات عقل بدیوان عشق مجرا نیست
بیار باده که بنیاد عمر بر بادست
بدرد درد بسازیم اگر مصفا نیست
نگاهدار ادب در طریق عشق و مترس
اگرچه دوست غیورست بی محابا نیست
اسیر لذت تن مانده ای وگرنه ترا
چه عیشهاست که در ملک جان مهیا نیست
ز طعن مردم بیگانه قاسمی چه خبر
ترا که از غم جانان بخویش پروا نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş