شمارهٔ ۲۱۵ - وله ایضا
ک کمال‌الدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
ای ترا جمع گشته در ره آز
همت کوته و امید دراز
همه دندان ز حرص همچون سیر
همه مغز تو پوست همچو پیاز
ندهی خر بزاهدان لیکن
نان ایشان همی خوری بنیاز
دست تو چون دهان گرسنگان
هر چه در وی نهی نیایی باز
چون گلو می فرو بری همه چیز
وز تو ناید برون مگر آواز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş