شمارهٔ ۲۹۰ - ایضا له

ک کمال‌الدین اسماعیل
0 Altın Yaprak
خواجگانی که پیش ازین بودند عرض خود داشتند نیک نگاه زر و سیم جهان همی دادند تا نگویندشان حدیث تباه خواجگانی که اندرین عهدند با هجی گوی خویش بیگه و گاه بزبانی فصیح می گویند هر چه خواهی بگوی و سیم مخواه

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.