شمارهٔ ۴۲۸
ک کمالالدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
آنان که ز وصلشان دلم می بالید
جانم ز فراقشان فراوان نالید
ناگاه دهان گورشان بی دندان
چون آب بخورد و خاک در لب مالید
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş