شمارهٔ ۶۱۴
ک کمالالدین اسماعیل
0
Altın Yaprak
در گریه چو با اشک ز بودن آید چشم
با اشک ز خویشتن برون آید چشم
امروز ز چشم آب روان می آید
تا خود پس ازین ز چون آید چشم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş