Bir Tükeniş

Adını koyamadığın bitmeyen gecelerde Boş duvara dert yanıp ağlarsın Ucunu kıran kaleme isyan edersin suç ondaymış gibi Akan gözyaşının tadını alamazsın dudaktaki nikotinin acısından Ansızın kaybolmak, Sessiz sedasız yok olmak istersin Feryadına figanına ortak ararsın tereddütlü adımlarla Kaybettiklerine yas tutarsın Ve asla kabul etmezsin yas tuttuğunu Başın diktir Aslında gözün sigara dumanından sulanmıştır Soranları kandırdım sanarsın Ve belki bittiğini hissedersin benim gibi Her nefesin bir tükeniş Göremezsin kendini aynalarda Sanki bir başkası karşındaki Süzersin dakikalarca kendi kendine küfredersin Bittiğinin resmidir bu farkında olmadığın Yalnızlığa gönülsüz bir selamdır mecburiyetten verdiğin Bitti SEN ve o deli gibi sevilen YALNIZCA SEVEN BİR YÜREK KALDI BIRAKTIĞIN İZLERLE TÜKENEN...