Yaklaşan Bir Son

Hayata bir umut diyerek belkilerle yaşamamdın Aslında sen hasretine ortak gecede ciğere çekilen ilk sigaraydın Bazen bir bebeğin suratındaki bir mutluluktun benden taşan Uzayan gecelerde sessizce ağlatıp beni benden utandıran Senin ne olduğunu hala çıkarmış değilim Güldüğünde küçük bir umut oluyorsun Kanayan yara oluyorsun bazen yürekte Tebessüm oluyorsun hayalini gördüğüm boş duvarda Ve benim gibi bitmiş fakat farkedilmeyen sigaranın sonu oluyorsun dudakları yakan Anlamıyorsun, anlatamıyorum Vazgeçmenin imkansız olduğunu bilerek Sonsuz boşluğa son adımları atıyorum Az kaldı sevgili bende ölüyorum