Gidiyorsun
K Kamuran Esen
0
Altın Yaprak
Aldın omuzuna hatıraları
Yükün ağır / yolun uzun
İşte gidiyorsun.
Geçmişin
Bir yün yumağı olmuş bakışlarında,
Bir ucu bende / düğümü sende,
Veda bile etmeden
Terkediyorsun.
Gölgen burda ama,
Ulu bir çınar gibi
Uzaklardan besleniyor köklerin,
Kirpiklerinde gölgelenmiş hüzünler,
Yüreğinin acısı inmiş de dizlerine,
Yaralı bir ceylân gibi yürüyorsun.
Dönüşü olan
Bir gidiş mi bu böyle?
Yoksa terkediş mi / gizliden?
Ne ben biliyorum yanıtını,
Ne de sen.
Ağzın kilitli / bağlanmış gibi dilin
Susuyorsun....
Sıkışmış avuçlarına hatıralar,
Benden birşeyler karışmış bedenine,
Dudaklarında sıcaklığım var,
Göğsünde yorgunluğum,
Bir parçam ellerinde,
Gözlerinde bir yanım,
Giderken / beraberinde
Götürüyorsun sana tutsak yüreğimi,
Beni burda
Eksik bırakıyorsun.
Dalımda kuşlar sustu
Esmiyor rüzgârlarım,
Çiçeklerim gizlendi taç yapraklarına,
Çünkü sen
Güneşimi yanında götürüyorsun.
Damarlarımda alıp veriyor fırtına, tipi,
Sana giden yollar kapandı kardan,
Yüreğim soğudu gidişinle,
Suyu çekildi ağaçlarımın,
Giderken
İçimdeki baharımı da öldürüyorsun.
Gidiyorsun işte uzaklara,
Ölüme eş ayrılığa gidiyorsun!
Sesin ölgün / bakışların sönük,
Ellerin soğuk
Üşüyorsun.
Çıkma
Dönüşü belli olmayan yolculuğa!
Dalından uzaklarda
Açmaz tomurcukların,
Adın söylenmez ağızlarda
Güllerin kokmaz / ırmakların kurur,
Dilinde kırılır belki
Sevgi dolu sözcükler,
Buralara gelmez çağrıların
Biliyorsun.
Gidiyorsun işte / gidiyorsun!
Bağrını açmadığın
Yabancı rüzgârlara kapılıyorsun.
Gideceğin yerde
Üzerinden geçmediğin sular,
Akşamları
Üzerine bulut çöken hüzünlü dağlar
Yabancı sana,
Anlasana!
Beni burda,
Kendini,
Bilmediğin dağlar ardında
Yalnız bırakmasana.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş