Hayat Ve Gençlik

Hayat Sanki cellât...... O yer doymaz bir ömür canavarı. Nice yolcuları Yuttu da sormadan hiç birine Yine doymadı Hâlâ aç. Binlerce canı Giydi arsız bedenine Oysa - edep yerleri bile meydanda - Çıplak. Hayat, Kimiyle Mutluluk denizlerinde Kürek çekerken sarmaş dolaş Çoğu Çakılıp kalmış yerinde, Gözlerinde Nafile bir umut Ama bastığı toprak Kurak. Benimse hayatta Yok yerim yurdum Her yerde misafirim üç - beş günlük Kimliğim gasbedilmiş, Gittiğim yerlerin Hep "gurbet" diye Verildi bileti ellerime, Yanı başımdaki hasretlere inat Mutluluk uzak. Ve en kötüsü Hayat, Hiç haber vermeden Alıp gitti gençliğimi, Arkasında Henüz Yerine ulaşmamış mektuplar Dudak değmedik Bardaklar bırakarak.