Yıkılsın Bu Şehir

Sevgilim! Yıkılsın / toprak olsun bu şehir İçinde sen olmayan şehre yazıklar olsun! Uçsun gitsin kuşları, göç etsin uzaklara Koklamadığın güller teker teker kurusun. Aynalarında seni yansıtmayan suları Kendine, akacağı başka yataklar bulsun. Yalnız, buluştuğumuz o şirin çay bahçesi Kalsın abide gibi / sonsuzluğa taşınsın. İsmimizi yazdığın eski / yıkık taş duvar Boynu bükük aşkımızla her şeye karşı dursun. Sürdürsün yaşamını anıların gücüyle, Başka sevdalıların aşkları da okunsun. Dalgalar, gezdiğimiz sahillere vurmasın Kalsın ayak izimiz, bizden bir iz bulunsun. Koca şehir tükensin, kalmasın hiçbir canlı, Yıkılsın temelinden yeni baştan kurulsun. Sensiz olan bu şehir yaşayıp ne yapacak? Tanrım o şehri senle , yeni baştan doğursun.