Gecenin Adımları

sabahları cehenneme taşırım yolculuğumu beni bekler ultraviyole ışınları ve bir cümle radyo dalgaları önce işemeyi bilen kral çocuklar ve çeker adamlarının günün çürük yerlerinden gece siniruçlarıma sürtünen o yeşil heykelciklerin sırrını birbirine paralel demirler fısıldaşıp durular küf tutmuş ayakların küf hariç herşey koktuğu yerde gecelerin bir de dayanılmaz boşlukları vardır dışarıda ölülerin yapısal akrabalarına tezahürat edilir koşun ki nasıl bir yağma göreceksiniz hayattan farelerinizi uyutun gelirken buraya kuyrukluları almıyorlar burası biraz da salonuna uzayan bir yerdir çocuklarımıza tarih yazmak yakışırdı o zaman biz zaten hep "kaç kez yaptık"larla tavan nakışları domuzlarla bir olup çamurun sırrını arayan insanlar çok büyük fizolorlar çıkardık diye övünüyorlardı cüzzamlı yılanlarsa doktorların en büyük korkuları bana bir isim söyleyin sizinle acımaya başlayalım o kadar acıyalım ki bizi yürek sansınlar yüreklerinde böylece sinekler de kendi dallarında olgunlaşır