Güneşin Suçu

Önce uçmak olsun saç diplerimde kazınan savaş. Öcü alınmamışsa sarhoşlukların yenilgi vardır bütün yüreklerde. Yere vurmasam başımı usulca akacağım avcundan Ve bir yağmurluk sel olacağım Hükümranını kaybetmiş sokaklarda. Ya çocuk kavgasıdır gürültüye boğan beni ya da çiçek solumu. Ve benden çok gülmüyorsa annem soracaklarım vardır güneşe ve şehvetli sadık yarimiz kara toprağına ölümün. Soracaklarım vardır elbet. Kısıp düşlerimi gündüzlerden; gerçeğe pay bırakmalıyım gözlerimden. Sonra bir gül vermeliyim sana. Yapraklarına; şiir yazabileceğin bir gül. Artık gölgemi sen sür toprağa. Susmamışsa saçlarımdaki savaş hiç yazamayacağım titreyişini elinin. Yakarmak; belki kaybolmak sözün korkaklığında ve kendini bulmak bir dilenci adında. Kemik kalıntılarını gölgesi koyulaşıyorken gölgemde köprüye vurmamışsan yolunu kaç kez daha söyleyeceğim seller tanımaz ırmakları, sular en çok karıncaları boğar aşk dövünür bütün çağlayanlarda. Sıra gelmez bana sevdiceğim, sıra gelmez ölüm böyle seviyorken bizi. . .