Mağara

GECE: Güneşi Emen Cinayetler Ehli Bu bir ceninin yolculuğudur Koştum ve Ağaç'a sığındım Küsüşümün ışığa olması ciddi bir intihar illetine ruh üflüyordu. Derin bir deliliğin dayatıldığı toz kurumu beni buraya itmişti. İşte Ağaç'ın sarmaşıklı gövdesi yeşil. İşte Ağaç'ın yaprakları yeşil. İşte Ağaç'ın gölgesi yeşil Ağaç için, binlerce anayla alarmlara göğüs büyüttük Kuşlardan yeşilden başka hünerleri olan, anlamla anlamsızlık arasında, çiçekli etekler çekip kopardım. GECE: Gökyüzüne Ezelden Cefa Etim -- Ağaç ey! ne dokunaklı bir karışımısın evrenin yada biçilmiş bir uzaklıksın. Bu uçmak korkun: ki bu kadar kandın var. Beni uyarıyorsun. Sen büyümeme sebep olacaksın. Kulağımı dayadım ağacın gövdesine. Ne yangınlar yürüyordu evinin bacasından damarlarına. Nal sesleri, kan selleri, fermanlar. Belki yıkılmak üzere olan bir köprü. Yağmurun bir başka biçimi: kan. Tabutum da olabilir benim bu bilge adayı Ağaç. GECE: Geçmişin Elinden Cehalet Ezgileri Yorgun savaşçıların en iyi espirisi gün diye bilirdim. Oysa sonsuz anlamı varmış ölümün. Özlemin an haklı kılındığı yerdi Ağaç'ın kendinden geniş rahmi. Ağaç'ın gövdesine yorgun savaşçıyı çizdim. Gökyüzündeki döllenmiş bulutlar bir uyku hali olarak bildiler beni. GECE: Gülü Eriten Cellat Ekmeği Bu bir ceninin yolculuğudur Kimseye ölümsüzlük vaad edilmedi. Derin bir şarkı gibi ölmek için yaşayın denildi. Sonra bir vücut aradım ruhum için. Bir vücuda iki ruh sığdırdım sonra. Sonra ölümüne seviştim. GECE: Gerzek Etçiler Cemaati Efsunu.