Sensizliğe

Tam ortasında gece yarısının sessizliğe düşen bir kaç damla yaş ve dışarıda puslu bir hava olması gereken yıldız ve ay yerinde yok olması gereken ve olmayanların arasında sen de yoksun... Bir defa daha yaşıyorum senden arta kalanlar ile seni... Keşke uykuda olsaydım ve bir armağan gelseydi düşüme sen gelseydin... Uyuklayan düşüncelerime inat uykudan yana bir zerre pay almayan gözlerim daldırmıyor beni derin uykuya yanaklardan süzülmesi gereken yaşlar varmış... Melekler de ağlar mı sevdiğim? yoksa yağmurlar meleklerin yaşları mı dersin sen de bir melektin ya sevdiceğim bütün aşıklar ağlıyor mu acaba? yoksa gök mü küsmüş toprağa... Kendi payıma düşenleri avuçlarıma alıyorum senin sandığım gözyaşlarını ağlama sevdiğim yetişemiyorum... Gel bir tanem, sensizliğe dayanamıyorum ölüme hasret bırakmadan Azrail kapımı çalmadan gel... Sensizliğe son kez seni seviyorum...