شمارهٔ ۱۹۲
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
هوای حلقه دامی مرا نشاند به بامی
دلم گرفت ز گلشن خوش است حلقه دامی
دهم به باد فنا صفحه صفحه دفتر هستی
اگر نسیم نیارد ز کوی دوست پیامی
ز صبح و شام جهانم نمانده حاصل عیشی
مرا ز زلف و رخ او خوش است صبحی و شامی
نه سر به پای حبیبی نه دل به دست طبیبی
نه جا به مجلس خاصی نه پا به شارع عامی
هزار پخته چو افسر ز برق رشک بسوزد
که آتش رخ دلدار در گرفت به خامی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş