شمارهٔ ۵

ا افسر کرمانی
0 Altın Yaprak
بخت بدم از ساحت کرمان به بم انداخت از گلشن عیشم سوی زندان غم انداخت با کرد مرا دست و گریبان بنگر که خر و توبره چه نیکو به هم انداخت نامد چو وجو دش عدمی صرف به عالم تا باز خدا طرح وجود و عدم انداخت آن روز که بنوشت قضا نسخه امکان چون نامه بوی گشت ورا از قلم انداخت با مرد سخنگوی درافتاد و زیان کرد روباه صفت پنجه به شیر غژم انداخت هرچند کرم کرد ولی حیف که آخر حرفی که وسط بود ز لفظ کرم انداخت افسر کرمش را بپذیرفت و پس آنگه یاییش بیفزود و به سوی حرم انداخت

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.