شمارهٔ ۶۰
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
مهر و وفا سرشته به آب و گل تو نیست
یا آن که آشنایی ما در دل تو نیست
رشکم ز میل توست به اغیار ورنه من
باور نمی کنم که کسی مایل تو نیست
منزل گزیده ای و کرم کرده ای ولیک
شرم آیدم که خانه دل قابل تو نیست
پرداختم ز خویشتن و هر که جز تو دل
تنها نشین که غیر تو در منزل تو نیست
رخسار آفتاب که روشن کند جهان
مانند ماه روی تو در محفل تو نیست
نبود اگر حمایت دادار دستگیر
افسر ترحمی به دل قاتل تو نیست
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş