شمارهٔ ۹۵
ا افسر کرمانی
0
Altın Yaprak
خوبان که در آیینه رخ خود نگرانند
دانند که عشاق چه صاحبنظرانند
در کوی محبت چه عجب مرحله سنجند
در بحر حقیقت چه گرامی گهرانند
کاش آن مه خورشید نشان چهره نمودی
کاین خاک نشینان به رهش منتظرانند
تنها نه منم از پی او بی خبر از خویش
بری است که تن ها ز پیش بی خبرانند
نی جامه که بر تن به عوض دست بدرند
آنجا که مجانین غمت جامه درانند
غوغای خلایق همه دانی سبب از چیست
بر عشق من و حسن تو افسوس خورانند
دی افسرش از گفته سعدی همه دم گفت
شوخی مکن ای دوست که صاحبنظرانند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş