غزل شمارهٔ ۳۳۶
خ خاقانی شروانی
0
Altın Yaprak
باز از کرشمه زخمه نو درفزوده ای
درد نوم به درد کهن برفزوده ای
کوتاه بود بر قدت ای جان قبای ناز
که امروز پاره دگرش درفزوده ای
در ساز ناز بود تو را نغمه های خوش
این دم قیامت است که خوش تر فزوده ای
آخر چه موجب است که باز از حدیث وصل
کم کرده ای و در سخن زر فزوده ای
باری اگر طویله عمرم گسسته ای
چشم مرا طویله گوهر فزوده ای
هر دم هزار بار به خونم نشانده ای
روزی که سوز هجران کمتر فزوده ای
خاقانی از پی تو سر اندازد ارچه باز
بر هر غمیش صد غم دیگر فزوده ای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş