غزل شمارهٔ ۳۵

در جهان هیچ سینه بی غم نیست غمگساری ز کیمیا کم نیست خستگی های سینه را نونو خاک پر کن که جای مرهم نیست دم سرد از دهان بر آه جگر بازگردان که یار همدم نیست هیچ یک خوشه وفا امروز در همه کشتزار آدم نیست کشت های نیاز خشک بماند که ابرهای امید را نم نیست به نواله هزار محرم هست به گه ناله نیم محرم نیست گر بنالی به دوستی گوید هان خدا عافیت دهد غم نیست دانی آسوده کیست در عالم آنکه مقبول اهل عالم نیست هست سالی دو روز شادی خلق چون نکو بنگری همان هم نیست زانکه یک عید نیست در عالم که در او صد هزار ماتم نیست خیز خاقانیا ز خوان جهان که جهان میزبان خرم نیست