شمارهٔ ۱۱۶
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
آن ماه که بر میان کمر سازد موی
از سنبل سیراب نماید گل روی
گفتم سر زلفت دلم از دست ببرد
در تاب شد و گفت پراکنده مگوی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş