شمارهٔ ۱۳۳

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
چون مرا دیده بر آن آتش رخسار افتد آتشم بر دل پر خون جگر خوار افتد مکن انکار من ای خواجه گرم کار افتاد زانک معذور بود هر که در این کار افتد بر من خسته مزن تیر ملامت بسیار که درین منزل ازین واقعه بسیار افتد گر چو فرهاد ز مژگان گهر افشان گردم ای بسا لعل که در دامن کهسار افتد ور چو منصور ز من بانگ انا الحق خیزد آتشم از جگر سوخته در دار افتد چون بیاد خط سبز تو بر آرم نفسی دودم از سینه برین پرده ی زنگار افتد هر دم از آرزوی گوشه چشمت سرمست زاهدی گوشه نشین بر در خمار افتد گر برد باد صبا نکهت زلف تو بچین خون دل در جگر نافه ی تاتار افتد پیش آن نرگس بیمار بمیرد خواجو اگرش دیده بر آن نرگس بیمار افتد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.