شمارهٔ ۱۴۹

مسیح وقتی ازین خسته دم دریغ مدار ز پا در آمدم از من قدم دریغ مدار ورم قدم بعیادت نمی نهی باری تفقدی بزبان قلم دریغ مدار بساز با من دم بسته و کلید نجات از این مقید دام ندم دریغ مدار اگر دریغ نداری نظر ز خسته دلان ازین شکسته ی دلخسته هم دریغ مدار بعزم کعبه ی قربت چو بسته ایم احرام ز ما سعادت وصل حرم دریغ مدار بشادمانی ارت دست می دهد آبی ز تشنگان بیابان غم دریغ مدار نوای پرده سرایان بزمگاه وجود ز ساکنان مقام عدم دریغ مدار اگر شفا نفرستی بخستگان فراق ز بستگان ارادت الم دریغ مدار چو عندلیب گلستان فقر شد خواجو ازو شمامه ی باغ کرم دریغ مدار