شمارهٔ ۲۲۲

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
ای لاله برگ خوش نظرت گلستان چشم یاقوت آبدار تو قوت روان چشم خیل خیال خال تو بیند بعینه در هر طرف که روی کند دیدبان چشم دور از توام ز دیده نماند نشان ولیک بر خاک درگه تو بماند نشان چشم یکدم بیاد آن لب و دندان در نثار خالی نشد ز گوهر و لعلم دکان چشم روز سپید اگر نه بروی تو دیده ام یا رب سیاه باد مرا خان و مان چشم ای بس که ما بسوزن مژگان کشیده ایم زنجیره های جعد تو بر پرنیان چشم چون می روی کجا نشود ملک دل خراب ما را که رود می رود از ناودان چشم پستان سیمگون تو با اشک لعل ما آن نار سینه آمد و این ناردان چشم خواجو نگر که رسته ی پروین ز تاب مهر هر صبح بیتو چون گلسد ز آسمان چشم

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.