شمارهٔ ۲۲۶

ترک خنجرکش لشکر شکن ترلک پوش بت خورشید بناگوش و مه دردی نوش غمزه اش قرچی و یاقوت خموشش جاندار ابرویش حاجب و هندوی سیاهش چاوش عنبرش خادم آن سنبل هندوی دراز لؤلؤاش بنده ی آن حقه ی یاقوت خموش شبه اش غالیه آسا و شبش غالیه سا عنبرش غالیه بوی و قمرش غالیه پوش مغلی قندز چنبر صفتش قلب شکن حبشی کاکل عنبر شکنش مشک فروش کج نهاده کله از مستی و بگشوده قبا جام می بر کف و مرغول مسلسل بر دوش ریخته ز آب دو چشمم می گلگون در جام کرده از گفته ی من لؤلؤء لالا در گوش بسته بر کوه کمرکش کمر از مشکین موی بشکر خنده شکر ریخته از چشمه ی نوش از در خیمه برون آمد و ساغر پر کرد کاین به روی من مه روی پریچهره بنوش چون بنوشیدم از آن باده ی نوشین قدحی لعل شکرشکنش بانگ برآورد که نوش گفتم ای خسرو خوبان ختا خواجو را ترکتاز نظرت برد بیغما دل و هوش شحنه ی غمزه ی زوبین شکنش گفت که هی برو ای بیهده گوی این چه خروشست خموش