شمارهٔ ۲۲۷

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
کیست که گوید ببارگاه سلاطین حال گدایان دلشسکته ی مسکین سوخته یی کو که خون ز دیده ببارد از سر سوزم چو شمع بر سر بالین در گذر ای باغبان که بلبل سرمست باز نیاید بغلغل تو ز نسرین کی برود گر هزار سال برآید از سر فرهاد شور شکر شیرین عاشق صادق کسی بود که نخواهد ملک کسری بجای مهر نگارین شمسه ی چین نیست در تصور راورنگ جز رخ گلچهر ماهروی خور آیین مرغ دل از زلف دلبران نبرد جان کبک نیابد امان ز چنگل شاهین منکر خواجو مشو که اهل نظر را روی بتان قبله است و کیش مغان دین

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.