شمارهٔ ۲۴

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
نظری کن اگرت خاطر دوریشانست که جمال تو ز حسن نظر ایشانست روی ازین بنده ی بیچاره ی درویش متاب زانک سلطان جهان بنده ی درویشانست پند خویشان نکنم گوش که بی خویشتنم آشنایان غمت را چه غم از خویشانست بده آن باده ی نوشین که ندارم سر خویش کانک از خویش کند بیخبرم خویش آنست حاصل از عمر بجز وصل نکورویان نیست لیکن اندیشه ز تشویش بد اندیشانست نکنم ترکش اگر زانک به تیرم بزند خنک آن صید که قربان جفا کیشانست مرهمی بر دل خواجو که نهد زانک طبیب فارغ از درد دل خسته ی دل ریشانست

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.