شمارهٔ ۲۷۸
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
آن لحظه که سر مست من بی سر و پای
زان پرده سرا برون شدم پرده سرای
گفتم که ز پایه پای بر چرخ نهم
پایم بشد از جا و بماندم بر جای
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş