شمارهٔ ۲۷۸

نه عهد کرده ای آخر که قصد ما نکنی چرا جفا کنی و عهد را وفا نکنی چو آگهی که نداریم جز لبت کامی روا بود که ز لب کام ما روا نکنی ز ما نیامده جرمی خدا روا دارد که کینه ورزی و اندیشه از خدا نکنی من غریب که گشتم ز خویش بیگانه چه حالت است که با خویشم آشنا نکنی مرا چو از همه عالم نظر بجانب توست نظر بسوی من خسته دل چرا نکنی کنون که کشتی و بر خاک راهم افکندی بود که بر سر خاکم چنین رها نکنی تو را که آگهی از حال دردمندان نیست معین است که درد مرا دوا نکنی اگر چنانک سر صلح و دوستی داری چرا نیایی و با دوستان صفا نکنی چو آب دیده ز سر برگذشت خواجو را چه خیزد ار بنشینی و ماجرا نکنی