شمارهٔ ۳۰

این باد کدامست که از کوی شما خاست وین مرغ چه نامست که از سوی سبا خاست باد سحری نکهت مشک ختن آورد یا بویی از آن سلسله غالیه سا خاست گویی مگر انفاس روان بخش بهشتست این بوی دلاویز که از باد صبا خاست برخاسته بودی و دل غمزده می گفت یا رب که قیامت ز قیام تو چرا خاست بنشین نفسی بو که بلا را بنشانی زان رو که ز بالای تو پیوسته بلا خاست شور از دل یکتای من خسته برآورد هر فتنه و آشوب کز آن زلف دوتا خاست این شمع فروزنده ز ایوان که افروخت وین فتنه نو خاسته آیا ز کجا خاست از پرده برون شد دل پر خون من آن دم کز پرده سرا زمزمه ی پرده سرا خاست خواجو به جز از بندگی حضرت سلطان کاری نشیندیم که از دست گدا خاست