شمارهٔ ۳۴۰

خ خواجوی کرمانی
0 Altın Yaprak
ای لاله زار آتش روی تو آبروی بر باد داده آب رخ من چو خاک کوی از من مشوی دست که من بی تو شسته ام هم روی آب دیده و هم دست از آبروی با پرتو جمال تو خورشید گو متاب با قامت بلند تو شمشاد گو مروی خوش بر کنار چشمه ی چشمم نشسته ای آری خوشست سرو سهی بر کنار جوی یا رب سرشک دیده ی گریانم از چه باب و آیا شکنج زلف پریشانت از چه روی شرح غمم چو آب فرو خواند یک به یک حال دلم چو باد فرو گفت مو به موی تا کی حدیث زلف تو در دل توان نهفت مشک ختن هر آینه پیدا شود به بوی روزی اگر به تیغ محبت شوم قتیل خونم از آن سیه دل نامهربان بجوی خواجو به آب دیده گر از خود نشست دست در آتش فراق برو دست ازو بشوی

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.