شمارهٔ ۴۰
خ خواجوی کرمانی
0
Altın Yaprak
چشمم که مدام آن حسرت بارد
پیوسته کنار من چو دریا دارد
هر دم بنظاره رخت تشنه ترست
آری نمک آب تشنگی بیش آرد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş